DEĞİŞİM
Hayatimin bir cok karesi film seridi gibi gozumun onunde.
Her karesi degisirken anilarimda degisip tazeleniyorlar.
O zamanlar dunyamda sanki iki renk vardı; birisi bulutlar kadar mavi,
digeriyse pamuk helva kadar pembe . Bir tek kurdelelerim karbeyazıydı.
Degistiler artık simdi siyahlar ,morlar var hayatım da ,birde karbeyazı dantellerim...
Evde tüm günüm annemle gecerdi ama gece olunca eve bir annem daha gelirdi sonrada babam...
Bunlarda degisti meger tüm gün evde oldugum, annem diye bildigim canım annanemmis ,
gece isten gelense annem. Ama duygularim degismedi benim icin anne hala annanem,
annemle ne yazik ki hic bir sey paylasamadik maddi isteklerim haricinde ,
o yuzdendir belki de anne denilince yuregime hep karbeyazı tülbentiyle annanem duser...
Sapsari belime kadar dümduz saclarim vardi, her sabah saclarim taranip orulurken ablama
iskenceler yasatırdim, istemezdim orulsun ,hep saclarim acik kalsin savrulsunlar isterdim...
Mahallede ayni yasta alti kizdik ve saclari uzun sarisin bir bendim kesin saclarimi savurarak
hava atıyordum kizlara...
Simdi onlarda degistiler boyamasam nerdeyse bembeyazlar .
Degissinler bakalim; sacim , yuzum, renklerim, aklim, huylarim ....
Yok!.. herseyim degissin diyemiyecem ,duygularim ,tasidigim yurek ayni kalsin...
Zaten degismedi de , o hala yaramaz kucuk bir kizin kalbi kadar umutlu ve mutlu .
O hala cocuk..
Yuregim degisse hissederdim, bilirdim.
O hala simseklerden korkar, boceklerden igrenir ve bir cok seye huysuzlanir ...
Hala yollari duz gorur , ayagi tasa takilincada oturup aglar ,herkeze o anda kuserek...
Degisen aslinda sadece gunler ,mevsimler, yillar...
Yoksa ben ,hala ayni ben; seven ve sevilmeye doymayan aska tutkun bir deli...
Ruhsel Bariscimen
